FORUM PUT VJERNIKA

[Ebu Ahmed]

SRŽ VJERE JE U DVJEMA OSNOVAMA

Te dvije osnove su:da ne obožavaš osim Allaha i da Ga ne obožavaš osim onako kako ti je propisao, a ne da Ga obožavamo sa novotarijama.
Kao što Uzvišeni kaže:


فَمَن كَانَ يَرْجُو لِقَاءَ رَبِّهِ فَلْيَعْمَلْ عَمَلًا صَالِحًا وَلَا يُشْرِكْ بِعِبَادَةِ رَبِّهِ أَحَدًا
''Ko žudi da od Gospodara svoga bude lijepo primljen, neka čini dobra djela i
neka, klanjajući se Gospodaru svome, Njemu nikoga ne pridružuje!" (Sura El-
Kehf, 110)
U tome je realizacija i primjena šehadeta, tj. 'La ilahe illallah kao i Muhammedun
resulullah.'
U prvom dijelu šehadeta je da ne obožavamo nikoga osim Njega.
A u drugom dijelu jeste da je Muhammed Njegov Poslanik koji je dostavio od
Njega vjeru a na nama je da vjerujemo u ono što je rekao i da se pokoravamo
onome što je naredio.
Pojasnio nam je ono čime ćemo obožavati Allaha kao što nam je zabranio
novotarije pa je za njih rekao da su zabluda.Allah dž.š. kaže:
بَلَىٰ مَنْ أَسْلَمَ وَجْهَهُ لِلَّهِ وَهُوَ مُحْسِنٌ فَلَهُ أَجْرُهُ عِندَ رَبِّهِ وَلَا خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَلَا هُمْ يَحْزَنُونَ
"A nije tako! Onome ko se bude Allahu predao i usto dobra djela činio, pripada
nagrada kod Gospodara njegova; takvi se neće ničega bojati, niti će za bilo čim
tugovati." (Sura El-Beqare, 112)
Takođe nam je naređeno da se ne bojimo nikoga osim Allaha, i da se ne uzdamo
osim u Allaha, i da ne žudimo nikome osim Allahu, i da ne tražimo pomoć osim
od Allaha, i da naš ibadet ne bude osim radi Allaha. Isto tako nam je naređeno da
slijedimo Poslanika i da mu se pokoravamo, i da se vladamo po njemu: halal je
ono što je dozvolio, a haram je ono što je zabranio, a vjera je ono što je propisao.
Allah dž.š . kaže:


وَلَوْ أَنَّهُمْ رَضُوا مَا آتَاهُمُ اللَّهُ وَرَسُولُهُ وَقَالُوا حَسْبُنَا اللَّهُ سَيُؤْتِينَا اللَّهُ مِن فَضْلِهِ وَرَسُولُهُ إِنَّا إِلَى اللَّهِ رَاغِبُونَ

"A trebalo bi da se zadovolje onim što im daju Allah i Poslanik Njegov i da kažu:
'Dovoljan nam je Allah, Allah će nam dati iz obilja Svoga, a i Poslanik Njegov, a
mi samo Allaha hoćemo." (Sura Et-Tewbe, 59)
Tako da je davanje učinio Allahu i Poslaniku, pa kaže:

وَمَا آتَاكُمُ الرَّسُولُ فَخُذُوهُ وَمَا نَهَاكُمْ عَنْهُ فَانتَهُوا
''Ono što vam Poslanik kao nagradu da, to uzmite, a ono što vam zabrani, ostavite.''
(Sura El-Hašr, 7)
Ali je oslonac i uzdanje učinio samo na Allaha u riječima:
وَقَالُوا حَسْبُنَا اللَّهُ


''...i da kažu: 'Dovoljan nam je Allah.'' (Sura Et-Tewbe, 59)
Ali nije rekao i Njegov Poslanik kao što je rekao opisujući ashabe r.a. u drugom ajetu
gdje kaže:

الَّذِينَ قَالَ لَهُمُ النَّاسُ إِنَّ النَّاسَ قَدْ جَمَعُوا لَكُمْ فَاخْشَوْهُمْ فَزَادَهُمْ إِيمَانًا وَقَالُوا حَسْبُنَا اللَّهُ وَنِعْمَ الْوَكِيلُ


''Onima kojima se kada su im ljudi rekli: "Neprijatelji se okupljaju zbog vas, pa
pazite ih se!" vjerovanje povećalo, pa su kazali: "Nama je Allah dovoljan, a divan
je On Zaštitnik!" (Sura Al Imran, 174)
Ili ajet u kojem kaže:


يَا أَيُّهَا النَّبِيُّ حَسْبُكَ اللَّهُ وَمَنِ اتَّبَعَكَ مِنَ الْمُؤْمِنِينَ

O vjerovjesniče, Allah je dovoljan tebi i vjernicima koji te slijede.(el-enfal 64).
To jest, dovoljan je tebi I vjernicima,kao što kaže:

أَلَيْسَ اللَّهُ بِكَافٍ عَبْدَهُ
„Zar Allah nije Zaštitnik robu svome?“ .Zatim kaže:

سَيُؤْتِينَا اللَّهُ مِن فَضْلِهِ وَرَسُولُهُ
„Allah če nam dati iz obilja svoga,a i Poslanik Njegov.“ Davanje je pripisao Allahu i Poslaniku,ali je Allahovom obilju dao prednost u spomenu.Jer,obilje je u Allahovim rukama-On ga daje kome hoče,i On je Vladar ogromnog izobilja.A Njegova je blagodat data Poslaniku i vjernicima. Pa kaže:
إِنَّا إِلَى اللَّهِ رَاغِبُونَ
“…a mi samo Allaha hoćemo.”(etTewbe 59)
Znaći,Allah je htijenje opisao da biva svojstveno samo Njemu ,kao što je u Njegovim riječima:
فَإِذَا فَرَغْتَ فَانصَبْ
وَإِلَىٰ رَبِّكَ فَارْغَب
„a kada završiš,molitvi se predaj,i samo se Gospodaru svome obraćaj.“(el-Inširah 7-8)
Allahov Poslanik s.a.w.s kaže ibn Abbasu :“Ako tražiš traži od Allaha;a ako tražiš pomoć ,traži je od Allaha.“
Kur'an na mnogo mjesta ukazuje na ovo:ibadet,strah i bogobojaznost je pripisao samo Allahu , a poslušnost i ljubav pripisao Allahu i Poslaniku.Tako je u Nuhovim a.s riječima:
أَنِ اعْبُدُوا اللَّهَ وَاتَّقُوهُ وَأَطِيعُونِ
“Allahu robujte I Njega se bojte I meni poslušni budite.”(Nuh 3)
I kaže: وَمَن يُطِعِ اللَّهَ وَرَسُولَهُ وَيَخْشَ اللَّهَ وَيَتَّقْهِ فَأُولٰئِكَ هُمُ الْفَائِزُونَ
“Oni koji se Allahu I Poslaniku Njegovu budu pokoravali,koji se Allaha budu bojali I koji od Njega budu strahovali-oni če uspijeti !”(en Nur 52)
Kao I još puno ajeta slićni njima.

Poslanici su svojim narodima naređivali samo da obožavaju Allaha, da žude samo
Njemu, da se oslanjaju na Njega i da se pokoravaju Njemu, ali u isto vrijeme da
budu poslušni i njima. Šejtan je odveo u zabludu kršćane i njima slične, pa su a
Allahu pripisali drugove a iskazali nepokornost poslanicima, te su svoje monahe i
sveštenike uzeli za gospodare mimo Allaha kao i Mesiha sina Mejremina. Pa su
pohrlili u svojim žudnjama njima, oslanjajući se na njih, od njih su tražili svoje
potrebe ali su im u suštini bili nepokorni i suprostavljali su su se njihovom
djelovanju. Pa je Allah uputio iskrene vjernike, sljedbenike Pravog puta, koji su
spoznali istinu i slijedili je. A nisu bili od onih na koje se Allah rasrdio niti od
onih koji su zalutali, nego su iskreno ispoljili vjeru Allahu i predali svoja lica
Njemu. Povratili su se svom Gospodaru i svoje stvari prepustili Njemu, uzdajući
se u Njega, pokorili su se Njegovim poslanicima, cijeneći ih i štujući, slijedeći
njihove stope i zadovoljavajući se time, osvjetljavajući sebi put njihovom
svjetlošću.
To je vjera islam sa kojom je Allah poslao pretke i one koji su poslije došli od
poslanika, i on je vjera osim koje Allah neće prihvatiti drugu vjeru.
I on je suština robovanja Allahu.
Molimo Veličanstvenog Allaha da nas učvrsti u islamu, i da nas u njemu usavrši, i
svu našu braću I sestre muslimane.
ALLAHUMME AMIN
iz knjige “ROBOVANJE-(el-UBUDUIJJE)”—šejhul Islam ibn Tejmijje r.h.